Οκτωβρίου 22, 2019

Σαν σήμερα ο Γιώργος Φουντούλης θα είχε τα γενέθλια του,θα γινόταν 33 ετών. Κάποια ανθρωπόμορφα κτήνη, κάποια πληρωμένα αριστερά καθάρματα είχαν άλλη άποψη. Στέρησαν τον Γιώργο από την γλυκιά του αδερφή, από την οικογένεια του και όλους εμάς. Για κάποιους από εμάς η πληγή στις ψυχές μας που άνοιξε η δολοφονία του Γιώργου και του Μάνου δεν θα κλείσει όχι μόνο μέχρι να βρεθούν και να τιμωρηθούν οι ένοχοι, φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί, αλλά μέχρι να κάνουμε πραγματικότητα αυτό το οποίο πάλευαν τα Αδέρφια μας. Αυτό που παλεύουμε και εμείς. ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ! Χρονιά πολλά Γιώργο μας, ξέρουμε ότι βρίσκεσαι δίπλα μας, στον Αγώνα μας, μαζί με τον Μανώλη.Μπορεί να μην σας βλέπουμε με τα μάτια μας αλλά η ψυχή μας σας αντιλαμβάνεται,αντιλαμβάνεται τις δικές σας ψυχές και τότε ο φόβος για το οτιδήποτε εξαφανίζεται. Όταν η άμμος στην κλεψύδρα του χρόνου τελειώσει και για μας, ελπίζουμε να είμαστε άξιοι να σας αντικρίσουμε στα μάτια και να σας έχουμε κάνει περήφανους

.

Όταν το κράτος αδιαφορεί για τον λαό του, τον λαό τον οποίο είναι υποχρεωμένο να προστατεύει, τότε η αλλυλεγγύη απέναντι στους συμπατριώτες μας είναι μονόδρομος.

Ο Παναγιώτης-Ραφαήλ έχει 160 μέρες ζωής στην καλύτερη περίπτωση, αν δεν δείξουμε την ελάχιστη συμπαράσταση μας.

Τα γνωστά ιδρύματα για την στήριξη των παιδιών, αυτά που έχουν τους “φιλάνθρωπους” χορηγούς της βιτρίνα, σφηρίζουν αδιάφορα.
Ας τους δείξουμε πως δεν είμαστε όλοι το ίδιο.
Ας δώσουμε Ζωή στον μικρό Παναγιώτη-Ραφαήλ και Ελπίδα στα παιδιά με παρόμοια προβλήματα υγείας.

Οι Έλληνες Εθνικιστές φωνάζουμε από την αρχή της ψευτο-μεταναστατευτικής κρίσης, ότι εισβολείς ΔΕΝ είναι Σύριοι μετανάστες πολέμου, αλλά στην συντριπτική τους πλειοψηφία, πακιστανοί, μαροκινοί κλπ που βρήκαν ευκαιρία για δωρεάν διακοπές. Και να ήταν όμως, η λογική λέει πως δεν θα έπρεπε να απορροφηθούν από αλλόφυλες χώρες, με διαφορετικά ήθη έθιμα κουλτούρα και θρησκεία αλλά από χώρες με όμοιους τους… Ουδείς άκουσε!

Στην Πατρίδα μας, εν έτη 2019, έχουν το δικαίωμα να διαδηλώνουν και να κάνουν συγκεντρώσεις άπαντες.
Από τις “αδερφές ψυχές” του gay pride, από άτομα που ζητούν την νομιμοποίηση των ναρκωτικών μέχρι και οι υπερασπιστές φονιάδων και τρομοκρατών, βλέπε Κουφοντίνα.

Όλους τους χωράει το τσίρκο της κοινοβουλευτικής δικτατορίας.
Όλους πλην τους Εθνικιστές και Πατριώτες!
Όσοι έχουν μέσα τους Πατρίδα και Θρησκεία πρέπει να μην έχουν απολύτως κανένα δικαίωμα, στην δικτατορία της Νέας Τάξης Πραγμάτων.

Έτσι λοιπόν με την κλασική τακτική του αποφασίζουμε και διατάζουμε, το κράτος της Ν.Δ απαγορεύει την αυριανή συγκέντρωση για την Μακεδονία μας.
Είναι προφανές πως θέλουν να υπάρχει σιγή ιχθύος για το συγκεκριμένο μέγα Εθνικό ζήτημα.

Έχουν λογαριάσει όμως χωρίς τον ξενοδόχο...
Οι Έλληνες Εθνικιστές δεν θα αφήσουμε στην λήθη το θέμα της Μακεδονίας.
Δεν θα αφήσουμε στην λήθη το έπος του Μ. Αλεξάνδρου και την θυσία του Παύλου Μελά!

Οι απαντήσεις μας θα είναι άμεσες και περιεκτικές.

Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΜΑΣ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ!

«..Αν τρέξουμε να σώσουμε τη Μακεδονία, εμείς θα σωθούμε» Ι. Δραγούμης

18 Σεπτεμβρίου 2013 και ώρα 8:00 πμ.


Κατευθύνομαι στην εργασία μου. Το ράδιο στο αυτοκίνητο μου αναφέρει ένα περίεργο περιστατικό στο Κερατσίνι, όσο συνεχίζω να το ακούω καταλαβαίνω ότι κάτι άσχημο έχει συμβεί, κάτι που το κράτος το ήθελε όσο τίποτα την συγκεκριμένη χρονική στιγμή.
Μέσα μου κάτι μου λέει ότι τα πράγματα θα γίνουν πολύ άσχημα σε λίγες ώρες ή μέρες. Κανένας δεν πίστευε όμως πόσο άσχημα θα γίνουν τα πράγματα και τι επρόκειτο να ακολουθήσει. Κάθε ώρα που περνάει τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης, σε αγαστή συνεργασία με την εξουσίας και τους “αντιεξουσιαστές” απαιτούν κεφάλια και αίμα Εθνικιστών.

18 Σεπτεμβρίου 2013 και ώρα 13:00.


Φεύγω από την εργασία μου διότι πληροφορούμε πως η αστυνομία με αναζητεί και έχουν πάρει ομήρους την αδερφή μου και την μητέρα μου!
Δεν μπορώ να αντιληφθώ τι συμβαίνει και για ποιο λόγο έχει γίνει όλο αυτό.
Κατευθύνομαι προς το Α.Τ Κορυδαλλού με σκοπό να παραδοθώ και να δω τον λόγο τον οποίο με αναζητούν οι αρχές.
Έχω μιλήσει με την πρώην σχέση μου στο τηλέφωνο, με περιμένει να την πάρω από το σπίτι της για να πάμε μαζί στο Α.Τ.
Φτάνω σπίτι της και την παίρνω τηλέφωνο να κατέβει.
Δεν απαντά στο τηλέφωνο, ενώ η γειτονιά της είναι γεμάτη από περίεργες φάτσες και πολλές μηχανές. Κάτι δεν πάει καθόλου καλά αλλά ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω τι γίνεται.

18 Σεπτεμβρίου 2013 και ώρα 13:45.


Φεύγω από το σπίτι της πρώην σχέσης μου καθώς δεν μπορώ να την εντοπίσω.
Συνεχίζω την κατεύθυνση μου στο Α.Τ όπου βρίσκονται υπό ομηρία η αδερφή μου με την μητέρα μου.
Δεκάδες μηχανές με περικυκλόνουν.
Είναι ενέδρα πιστεύω στιγμιαία.
Ένα περίστροφο με σημαδεύει στον αριστερό κρόταφο και ένα πιστόλι στον δεξιό.
Νιώθω την ζωή μου να περνάει μπροστά από τα μάτια μου, πιστεύω πως είμαι τα πρώτα αντίποινα που θα γίνουν από τους αριστερούς τρομοκράτες.
Δεν ένιωσα φόβο ούτε για μια στιγμή.
Δίπλα μου, τα ανθρωπάκια που με σημαδεύουν ουρλιάζουν υστερικά “αστυνομία, ακίνητος”, με βγάζουν έξω και μου παίρνανε χειροπέδες.
Δεν μπορώ να καταλάβω τι γίνεται ακόμα.
Ακούω στον ασύρματο πως “αυτός που ψάχνουμε, βρίσκετε στην κατοχή μας”.

18 Σεπτεμβρίου 2013 και ώρα 14:15

Βρίσκομαι στο Α.Τ Κορυδαλλού και μετά από ελάχιστη ώρα με μεταφέρουν στην ΓΑΔΑ, στον όροφο “Προστασίας Πολιτεύματος”.
Αλήθεια γιατί ένα δημοκρατικό πολίτευμα χρειάζεται προστασία;
Πόσο Τιμή μπορεί να νιώσεις,όταν έχεις επισκεφτεί τον όροφο που επισκεπτόνται οι εχθροί αυτού του καθεστώτος, οι εχθροί αυτής της σύγχρονης Χούντας.

18 Σεπτεμβρίου 2013 και ώρα 17:00


Ξαφνικά βλέπω μπροστά μου την πρώην κοπέλα μου με τον αδερφό της. Τους είχαν απαγάγει οι αστυνομικές αρχές όπως εμένα και την οικογένεια μου. Εντελώς παράνομα, καταπατώντας κάθε ανθρώπινο δικαίωμα μας. Στις ερωτήσεις, γιατί μας έχετε εδώ, δεν παίρναμε απάντηση ενώ όταν ζητήσαμε δικηγόρο η απάντηση ήταν ότι δεν έχουμε κανένα δικαίωμα και σε περίπτωση που ξαναμιλήσουμε θα έχουμε πολύ μεγάλο πρόβλημα. Όντως αυτό είναι το πραγματικό πρόσωπο αυτού του καθεστώτος. 

18 Σεπτέμβριου 2013 ώρα 20:00.


Έχουν γίνει ήδη έρευνες στο σπίτι της πρώην μου, στο πατρικό μου, στο σπίτι που εμένα και στο όχημα που οδηγούσα. Έρευνες σαν αυτές του Hollywood, με εκπαιδευμένα σκυλιά, με μασκοφόρους Ζόρο που ξεφυσούσαν από απογοήτευση που δεν βρισκάν τίποτα μεμπτό και έπαιρναν ως στοιχεία κατηγορίας βιβλία, περιοδικά, αφίσες μέχρι και κωμικές ζωγραφιές.

18 Σεπτεμβρίου 2013 και ώρα 22:00.


Είμαι και επίσημα κρατούμενος.
Η δικογραφία που μου δίνουν αναφέρει πως υπήρχαν πληροφορίες ότι ήμουν κάτοχος μεγάλης ποσότητας όπλων, εκρηκτικών, πυρομαχικών και ναρκωτικών.
Σίγουρα θα ζήλευε και ο Εσκομπαρ μια τέτοια δικογραφία αλλά το πρόβλημα είναι ότι δεν βρήκαν ποτέ κάτι από όλα τα οποία έγραφαν. Ήξεραν ότι δεν μπορούσαν ποτέ να βρουν κάτι τέτοιο διότι οι αρχές και οι μυστικές υπηρεσίες με παρακολουθούν χρόνια παρανόμως και ηξέραν πολύ καλά το ποιος είμαι.
Πάραυτα κατηγορήθηκα για οπλοκατοχή λόγο του ότι στο πατρικό μου σπίτι βρέθηκαν τα πειστήρια του εγκλήματος.
Ναι! Βρέθηκαν δυο ολόκληρα μαχαίρια βουτύρου μέσα σε ένα σπίτι, που θα μπορούσαν κάλλιστα να καταλύσουν το πολίτευμα!

Την επόμενη μέρα δικάστηκα από ένα δικαστήριο, που δεν με ρώτησε για τις κατηγορίες που μου είχαν προσάψει.
Με ρώτησαν αν είμαι περήφανος για τις Ιδέες μου, κάτι που ουδέποτε απαρνήθηκα σε αντίθεση με πολλούς άλλους τραγικούς τύπους.
Κρίθηκα ένοχος για οπλοκατοχή λοιπόν πρωτόδικα, λόγο των μαχαιριών βουτύρου που βρέθηκαν στο πατρικό μου σπίτι. Επίσης κρίθηκε ένοχη και η πρώην κοπέλα μου, για υπόθαλψη εγκληματία. Όντως τότε κατάλαβα στο πετσί μου γιατί αναφέρουν την δικαιοσύνη ως τυφλή...
Τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης είχαν φτιάξει πρωτοσέλιδα με την φάτσα μου και το ονοματεπώνυμο μου και έκαναν κυριολεκτικά πάρτι από την χαρά τους. Αναρωτιέμαι πως βγάζουν έτσι στην φορά τα πρόσωπα και τα ονοματεπώνυμα μας, ενώ μέχρι και στους serial killers σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα τους. Την απάντηση βέβαια την γνωρίζω.

3 χρόνια μετά...


Γίνεται το εφετείο για της κατηγορίες που κρίθηκα ένοχος πρωτόδικα. Αθωόνομαι πανηγυρικά!
Έπρεπε να αποδείξω πως δεν είμαι ελέφαντας και το κατάφερα. Το οικονομικό κόστος τεράστιο και βοήθεια κυριολεκτικά από πουθενά. Μόνος μου εναντίων κρατικών και παρακρατικών μηχανισμών. Τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης βέβαια δεν βγάζουν τσιμούδια για την αθώωση μου, σε αντίθεση με τα πανηγύρια που είχαν στήσει πριν τρία χρόνια.

6 χρόνια μετά
18 Σεπτεμβρίου 2019 και ώρα 11:22.


Γράφω το μικρό αυτό κείμενο και κάνω τον απολογισμό μου.

Γιατί ενώ δεν ήμουν βουλευτής στοχοποιήθηκα σε τέτοιο βαθμό;

Γιατί παραβιάστηκαν τόσο κραυγαλέα τα ανθρώπινα δικαιώματα μου και βγήκε στην φορά η προσωπική μου ζωή και οι τηλεφωνικοί μου διάλογοι, ενώ δεν αναφέρουν εγκληματική δραστηριότητα;

Ολα αυτά που έχω υποστεί, με την παράνομη παραβίαση του “προσωπικού απορρήτου” μου θα μπορούσαν να γίνουν σε κάποιον αναρχικό, σε κάποιον κομουνιστή, σε κάποιον αριστερό ή δεξιό, σε κάποιον ομοφυλόφιλο;
Τι έκανε και τι κάνει μέχρι τώρα η δικαιοσύνη για όλα αυτά τα οποία έγιναν και συνεχίζονται να γίνονται εις βάρος μου;

Γιατί επίσημα οι Μυστικές Υπηρεσίες της Ελλάδας με παρακολούθουσαν πριν γίνει η δολοφονία στο Κερατσίνι;

Γιατί συνέτρεχαν λόγοι “Εθνικής Ασφαλείας” στο πρόσωπο μου; Ποίοι ήταν αυτοί;
Ατελείωτα ερωτήματα, που έχουν όλα σχεδόν μια απάντηση, λίγο πολύ είναι γνωστή στους περισσότερους από εμάς.

6 χρόνια μετά οι θυσίες μου και οι θυσίες που έκαναν κάποιοι άλλοι, που ήταν πολύ μεγαλύτερες από τις δικές μου, δυστυχώς δεν έπιασαν τόπο.
Δυστυχώς προδόθηκαν και κάποιοι πάνω σε αυτές τις θυσίες έκαναν περιουσίες, αυτοί και οι αυλές τους.
6 χρόνια μετά κράτος και παρακράτος πανηγυρίζουν πως ο Εθνικισμός στην Ελλάδα πέθανε.
Ατελείωτες οικογένειες καταστράφηκαν και συνεχίζουν να καταστρέφονται.
Οι λεγόμενοι “Αγνωστοι Στρατιώτες” της Ιδέας μας βρέθηκαν πισώπλατα μαχαιρωμένοι.
Βρέθηκαν προδομένοι και ξεχασμένοι.

Για να μην μακρηγορώ περαιτέρω, στην στιγμή που βρισκόμαστε, υπάρχουν δύο δρόμοι.
Ο δρόμος του να παραδοθούμε, να παραδοθούμε, να σκύψουμε το κεφάλι και να γονατίσουμε μπροστά στο σύστημα και τα εξαπτέρυγα του.
Ο δρόμος της αστικοποίησης, ο δρόμος της ντροπής.
Ο δρόμος της προδοσίας των ονείρων μας.

Ο άλλος δρόμος είναι ο δρόμος της Εθνικής Λαϊκής Επανάστασης.
Ο δρόμος στον οποίο παλεύουμε από παιδιά.
Ο δρόμος που θα σφίξουν τα δόντια μας το “μαχαίρι” της Ιδέας και θα θυμίσουμε στον εαυτό μας τις θυσίες που έκαναν οι Ιδεολογικοί και Βιολογικοί μας πρόγονοι.
Πολλοί οι εχθροί, Μεγάλη όμως η Τιμή!

Όπως και να έχει τίποτα δεν τελείωσε όσο υπάρχει έστω και ένας από μας.

Σε αυτή την ζωή υπάρχει μια μερίδα ανθρώπων που δεν μπορεί να εξαγοραστεί με χρήματα ή εξουσίες.
Υπάρχουν κάποιοι που δεν φοβούνται μην χάσουν την Ελευθερία τους ή ακόμα και την Ζωή τους.
Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να δουν αυτό τον σύγχρονο κόσμο να φλέγεται και μέσα από τις στάχτες του, να αναστηθεί η πραγματική μας Πατρίδα.
Η Ελλάδα της Εθνικής κυριαρχίας και της κοινωνικής Δικαιοσύνης.

Σωτήρης Δεβελέκος


Αμετανόητος Εθνικιστής

Όλοι διαβάσαμε για την ιστορία όπου ένας ελληνόψυχος, νεαρός (κατά τα άρθρα 16χρονος) κατέβασε το κουρελόπανο που ονομάζουν σημαία οι τούρκοι. Αυτό έλαβε χώρα στην κατεχόμενη Λύση, ο νεαρός φυσικά καταζητείται από τις κατοχικές δυνάμεις (επίσημες και ανεπίσημες). Το ρεπορτάζ αναφέρει: 

Το περιστατικό σημειώθηκε την περασμένη Κυριακή (8/9). Ο νεαρός φέρεται να μετέβη στην κατεχόμενη Λύση με την ευκαιρία της εορτής της Παναγίας της Λύσης. 

Ο 16χρονος μαθητής, χωρίς να γίνει αντιληπτός μπήκε στο δημοτικό σχολείο ανέβηκε στον ιστό και κατέβασε την τουρκική σημαία. Επίσης, σύμφωνα με τα όσα αναφέρει σε δημοσίευμα της η εφημερίδα «Αλήθεια», μπήκε σε αίθουσα του σχολείου και έσπασε την φωτογραφία του Ραούφ Ντενκτάς. Ο νεαρός Ε/κ καταγράφηκε από κάμερες την ώρα που ανεβαίνει στο ιστό κατεβάζοντας τη σημαία της κατοχής. Την ίδια ώρα σε δηλώσεις του ο δήμαρχος της κατεχόμενης Λύσης, Αντρέας Καουρής, δήλωσε την Τετάρτη: «Tο τσουνάμι αγάπης των Λυσιωτών, που εκδηλώθηκε μαζικά και καθολικά την περασμένη Κυριακή, με την προσέλευση δύο χιλιάδων και πλέον Λυσιωτών στην γενέθλια γη, με την ευκαιρία της εορτής της Παναγίας της Λύσης, δεν μπορεί με κανένα τρόπο να επισκιαστεί από το οποιοδήποτε μεμονωμένο περιστατικό, που συνέβη από έναν 16χρονο». Tι αναφέρεουν τουρκικά ΜΜΕ: «Μετά από 45 χρόνια, Ελληνοκύπριοι έκαναν λειτουργία σε εκκλησία των Κατεχομένων στην περιοχή Ακντογάν. Στις 8 Σεπτεμβρίου ένας Ελληνοκύπριος, ενώ παρακολουθούσε την λειτουργία στην εκκλησία, απομακρύνθηκε και πήγε στο κοντινό σχολείο, το οποίο λέγεται Fazıl Küçük. Εκεί σε πρώτη φάση μπήκε σε μια αίθουσα και πήρε την φωτογραφία του Ντεκτάς. Εν συνεχεία βγήκε στο προαύλιο του σχολείου και κατέβασε την Τουρκική σημαία. Μετά ο Ελληνοκύπριος πήδηξε την μάντρα του σχολείου και διέφυγε».

 

Όπως δημοσιεύτηκε ακόμα και από ελληνικά ΜΜΕ, μέλη των ροζ ή όπως αλλιώς λέγονται “λύκων”, δεν ντρέπονται να απειλούν ακόμα και μαθητές.

 

Εμείς, ως ελληνόψυχοι Εθνικιστές, δεν μπορούμε παρά να συγχαρούμε αυτόν τον νεαρό. Πέρα όμως από αυτό, δεν μπορούμε να κρύψουμε την ντροπή μας, που ακόμα μια φορά ως κράτος κριθήκαμε ‘λίγοι’. Και πως να μην γίνει αυτό, αφού έχουμε ακόμα μια προδοτική κυβέρνηση, που κανένα πρόβλημα δεν έχει να στηρίξει την συμφωνία μεταξύ Τσίπρα-Ζαεφ, να ξεπουλήσει Αιγαίο.. και την αδερφή μας κύπρο. Την ώρα που η Τουρκία έχει χάσει κάθε μέτρο, ένα από τα κράτη που φέρεται να είναι εγγυήτρια δύναμη στην Κύπρο κοιμάται τον βαρούχιο ύπνο! Το να πειραχτεί ακόμα και μια τρίχα από αυτόν τον νεαρό, θα έπρεπε να είναι casus belly! Όμως αυτό δεν θα συμβεί...Γιατί δεν έχουμε Εθνικιστική κυβέρνηση. Και δεν έχουμε, γιατί ποτέ μέχρι τώρα δεν είχαμε ένα Εθνικιστικό Κίνημα με αξίες που να απευθύνεται στην κοινωνία! Όμως αυτό σιγά σιγά αλλάζει… 

Όλοι οι πατριώτες/εθνικιστές ακόμα κάποιοι ακραίοι (για αυτούς) δεξιοί, συμφωνούν ότι η συμφωνία μεταξύ Ελλάδας - Σκοπίων, για το οριστικό όνομα των δεύτερων είναι μια ντροπή για την διπλωματία, το Έθνος και την ιστορία μας. Θα έλεγε κάποιος ότι η παρουσία όλων, στην συγκέντρωση χθες ήταν τουλάχιστον υποχρεωτική… Όχι από κάποιον άλλο, αλλά κυρίως, από την ίδια τους την πατριωτική συνείδηση πως καμώνονται ότι διαθέτουν.

 

Αυτοί έλειπαν! Όμως υπήρχαν πολλά νέα παιδιά, αυριανοί συναγωνιστές και παλιοί γνώριμοι άνθρωποι που είναι έτοιμοι για το αύριο του εθνικισμού που πλησιάζει. Εκεί βρέθηκε με δυναμική παρουσία και η Εθνική Κοινωνική Δράση, με μέλη μας από Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Εθνικιστικά συνθήματα, καπνογόνα και συζητήσεις συνέθεσαν το σκηνικό μιας εξαιρετικά επιτυχημένης συνάντησης και διαμαρτυρίας.

Ως την επόμενη φορά, ως την τελική νίκη! 

Στην προσπάθεια δημιουργίας, όχι μόνο ενός κινήματος με πολιτικό στόχο και δράση. Αλλά στην δημιουργίας μιας κοινότητας ανθρώπων/αγωνιστών που θα τους ενώνει η ιδεολογία αλλά και δεσμοί πραγματικής φιλίας! Αύριο Σάββατο 31/8 θα διεξαχθεί σε κεντρικό σημείο της Αθήνας Εθνικιστικό party!

Αγωνιζόμαστε μαζί

Διασκεδάζουμε μαζί!

Τα λέμε εκεί!

27 Αυγούστου 1922 (8 Σεπτεμβρίου 1922 με το νέο ημερολόγιο) τα τελευταία ελληνικά τμήματα εγκαταλείπουν τη Σμύρνη. Στις 11:00 περίπου, ηεμπροσθοφυλακή του τουρκικού ιππικού, ένα τμήμα 400 ατάκτων ιππέων, εισέρχεται στην πόλη.

Σελίδα 1 από 16
Ad Sidebar
© 2018-2019 News All Rights Reserved. Designed By CS