Αυγούστου 24, 2019

Τάσος Ισαάκ - Αθάνατος

Αυγούστου 11, 2019

Η Ελλάδα δεν έχει σταματήσει να παράγει μάρτυρες. Δυστυχώς όμως το ελλαδικό κράτος συνεχίζει να προδίδει την θυσία τους!

 

Το 1996 η Kυπριακή Oμοσπονδία Mοτοσικλετιστών οργάνωσε αντικατοχική πορεία με αφετηρία το Βερολίνο και τερματισμό την κατεχόμενη Κερύνεια. H πορεία ξεκίνησε στις 2 Aυγούστου του 1996 από την πύλη του Βρανδεμβούργου στο Βερολίνο. Οι μοτοσικλετιστές ακολούθησαν μια μεγάλη διαδρομή μέσα από χώρες της Eυρώπης για να καταλήξουν στην Κύπρο στις 10 Αυγούστου. Στην πορεία συμμετείχαν και ξένοι μοτοσικλετιστές. 

 

Στις 11 Αυγούστου επτά χιλιάδες μοτοσικλετιστές θα πραγματοποιήσουν την αντικατοχική πορεία προς την Κερύνεια. Η Τουρκική κατοχική δύναμη απειλούσε ότι θα άνοιγε πυρ και αυτό ανησυχούσε τις αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας. Από την 1η Αυγούστου η πορεία απασχολούσε το Εθνικό Συμβούλιο και τα άλλα σώματα της κυβέρνησης. Το κατοχικό καθεστώς πήρε επιπρόσθετα μέτρα στη γραμμή αντιπαράταξης. Παράλληλα, είχαν δοθεί εντολές να πυροβολούνται όσοι επιχειρούσαν να περάσουν στα κατεχόμενα. Οι μοτοσικλετιστές αρχικά φαίνονταν αποφασισμένοι να πραγματοποιήσουν την πορεία και να φτάσουν τελικά στην Κερύνεια, προβάλλοντας παράλληλα τη θέση ότι δεν είχαν πρόθεση να συγκρουστούν ούτε με την Αστυνομία, αλλά ούτε και με τα Ηνωμένα Έθνη και ότι η πορεία τους ήταν ειρηνική. Παρόντες ήταν και οι 200 Ευρωπαίοι μοτοσικλετιστές που είχαν έρθει στην Κύπρο. Ωστόσο, μετά από συνάντηση που είχε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Γλαύκος Κληρίδης, με τον Πρόεδρο και το Συμβούλιο της Ομοσπονδίας των Μοτοσικλετιστών, η πορεία ματαιώθηκε. Όπως δήλωσε ο πρόεδρος της ομοσπονδίας, Γιώργος Χατζηκώστας, σύμφωνα με ό,τι του είχε αναφέρει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, η Κύπρος ετίθετο σε κίνδυνο με προέλαση των Τούρκων. Έτσι μια πολύ καλά οργανωμένη πορεία διαλύθηκε και μετατράπηκε σε μια ανεξέλεγκτη πορεία που κανείς δεν ήταν σε θέση να ελέγξει πλέον. H κατάσταση ξέφυγε από τα οργανωμένα πλαίσια. Οι μοτοσικλετιστές άρχισαν να κινούνται προς διάφορες κατευθύνσεις. Τα πρώτα μικρο επεισόδια σημειώθηκαν, στη Λευκωσία. Οι διαδηλωτές πέρασαν στη νεκρή ζώνη. Οι κατοχικές δυνάμεις άναψαν φωτιά για να τους απομακρύνουν. Στη Δερύνεια η κατάσταση ήταν χειρότερη, αφού άρχισαν οι συγκρούσεις για να εξελιχθούν στη συνέχεια σε δραματικές.

 

Mοτοσικλετιστές και άλλοι διαδηλωτές βρέθηκαν αντιμέτωποι με τους ένοπλους στρατιώτες της κατοχικής δύναμης αλλά και οργανωμένους Τούρκους αντιδιαδηλωτές που περιελάμβαναν και οργανωμένες ομάδες των Γκρίζων Λύκων. O Tάσος Iσαάκ, στην προσπάθεια του να βοηθήσει έναν άλλον κύπριο, τον οποίο κτυπούσαν οι Tούρκοι, δέχθηκε επίθεση και έπεσε στο χώμα. Γύρω του μαζεύτηκαν μεγάλος αριθμός Τούρκων αντιδιαδηλωτών καθώς και μέλη της λεγόμενης αστυνομίας του ψευδοκράτους και άρχισαν να τον κτυπούν επανειλημμένα με πέτρες, ρόπαλα, λοστούς, μέχρις ότου αυτός εξέπνευσε. Μέλη της Eιρηνευτικής Δύναμης του ΟΗΕ, τα οποία ήταν παρόντα στην σκηνή, επέλεξαν να μην επέμβουν. Kαθοδηγητής της δολοφονικής δράσης εναντίον του Tάσου Iσαάκ φέρεται να ήταν ο αρχηγός του παραρτήματος των Γκρίζων Λύκων στα κατεχόμενα, Mεχμέτ Aρσλάν. Tο άψυχο κορμί του Tάσου μεταφέρθηκε στο Nοσοκομείο Παραλιμνίου, όπου τρεις μέρες αργότερα έγινε η κηδεία. Όταν ο Ισαάκ σκοτώθηκε, άφησε πίσω του την έγκυο σύζυγό του.  

Η Χάρης Αλεξίου της έχει αφιερώσει το τραγούδι "Τραγούδι του Χελιδονίου" Στις 24 Ιουνίου 2008 το ευρωπαϊκό δικαστήριο έκρινε ένοχη την Τουρκία για την δολοφονία Σολωμού και Ισαάκ. Σύμφωνα με το δικαστήριο, η Τουρκία κρίθηκε ένοχη για την παραβίαση του 2ου άρθρου της ευρωπαϊκής συνθήκης για τα ανθρώπινα δικαιώματα, δηλαδή δεν προχώρησε σε ενέργειες για την εύρεση των ενόχων. Επίσης εκδίκασε χρηματική αποζημίωση στην οικογένεια του Ισαάκ

Το ημερολόγιο έγραφε 6 Αυγούστου 1945, οι Αμερικάνοι ρίχνουν την πρώτη ατομική βόμβα στην ιστορία της ανθρωπότητας στην πόλη της Χιροσίμα. Σε 90.000 έως 166.000 εκτιμώνται οι άνθρωποι –άμαχος πληθυσμός- που πέθαναν είτε άμεσα είτε ως αποτέλεσμα των φρικτών εγκαυμάτων, της δηλητηρίασης από τη ραδιενέργεια κ.α. 

Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, που δεν υπαγορευόταν από καμιά πολεμική ανάγκη. Τρεις μέρες αργότερα θα ακολουθήσει και νέα ρίψη ατομικής βόμβας στην πόλη Ναγκασάκι. Πέρασαν 74 χρόνια απ’ αυτό το πρωινό του Αυγούστου όταν το Αμερικανικό πολεμικό αεροσκάφος “Εnola Gay” διέπραττε το μεγαλύτερο έγκλημα που έγινε στην ιστορία των πολέμων ρίχνοντας την πρώτη ατομική βόμβα στη Χιροσίμα κατ’ εντολή του προέδρου Χ. Τρούμαν.

Η Γερμανία είχε δηλώσει παράδοση στους Συμμάχους ήδη από τις 8 Μάη του 1945 και το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ήταν αναπόφευκτο. Οι Αμερικάνοι όμως ήθελαν να κάνουν επίδειξη δύναμης για το ποιος θα είναι ο ‘αρχηγός’ στο νέο ψυχροπολεμικό τοπίο. Η πρώτη βόμβα που σκοτώνει ακαριαία 70.000 αμάχους από την πρώτη κιόλας μέρα, στο Ναγκασάκι, λέγεται “Little boy”, (Μικρό Αγόρι), κάνοντας τον τότε αμερικανό πρόεδρο Τρούμαν να αναφωνήσει: «Αυτό είναι το πιο σημαντικό πράγμα στην ιστορία», ενώ όταν έφτασαν τα «ευχάριστα νέα» στη βάση από την οποία ξεκίνησε το αεροπλάνο που προκάλεσε το ολοκαύτωμα ξέσπασαν τρελοί πανηγυρισμοί.

Το δεύτερο φρικιαστικό αμερικανικό έγκλημα ήρθε τρεις μέρες μετά, στις 9 Αυγούστου του 1945 στο Ναγκασάκι με τη ρίψη της δεύτερης βόμβας, του «Χοντρού Αγοριού».

Τα θύματα του εγκλήματος κατά της ανθρωπότητας, όπως έχουν χαρακτηριστεί οι βομβαρδισμοί σε Χιροσίμα και Ναγκασάκι υπολογίζονται ότι μέχρι το 1950 είχαν φτάσει τα 300.000, εξ αιτίας και της πυρηνικής ακτινοβολίας. 

Αυτός δεν ήταν ένας ακόμη βομβαρδισμός πολέμου, αλλά ένα έγκλημα! Σε έναν πόλεμο που είχε τελειώσει!

Κανένας ποτέ δεν απολογήθηκε, δεν δικάστηκε και δεν θα δικαστεί… γιατί το έγκλημα ήταν δημοκρατικό!

Πολλά μπορούν να γραφτούν για αυτήν την επέτειο, για τα έργα που έκανε το καθεστώς για την ιδεολογία ή ακόμα για τα λάθη του. Όμως ας μείνουμε σε κάτι που είχε πει ο ίδιος ο Ι. Μεταξάς, μόλις ανέλαβε την διαχείριση της Ελλάδας από τον βασιλέα:

Αντιπροσωπεία της Εθνικής Κοινωνικής Δράσης, μαζί με άλλες ενώσεις Εθνικιστών την Δευτέρα 29/7, πραγματοποίησαν εκδήλωση τιμής και μνήμης στον πρόδρομο της αναγέννησης του Ελληνικού Εθνικισμού Ίωνα Δραγούμη. Η εκδήλωση έλαβε χώρα στο μνημείο και σημείο της δολοφονίας του Ίωνα Δραγούμη. Ο κόσμος βρέθηκε στην εκδήλωση, αψηφώντας τις υψηλές θερμοκρασίες και την ραστώνη του καλοκαιριού.

Βήμα - βήμα σκαλί - σκαλί οι Εθνικιστές σε όλη την επικράτεια ξυπνούν και ετοιμάζουν ενωμένοι την νέα εποχή της Ελλάδας και της Ιδέας μας.

Λίγα βιογραφικά στοιχεία για τον Ι. Δραγούμη: 

Διπλωμάτης, πολιτικός και συγγραφέας. Aνάλωσε τη ζωή του στην προάσπιση των εθνικών υποθέσεων, μέχρις ότου πέσει και ο ίδιος θύμα του Εθνικού Διχασμού το 1920. Μαζί με τους φίλους του Περικλή Γιαννόπουλο και Αθανάσιο Σουλιώτη - Νικολαΐδη, υπήρξε ένας από τους κύριους εκπροσώπους του ελληνικού ρομαντικού εθνικισμού των αρχών του 20ου αιώνα.

Με καταγωγή από το Βογατσικό της Καστοριάς, ο Ίων Δραγούμης γεννήθηκε στην Αθήνα στις 2 Σεπτεμβρίου του 1878. Ήταν ο πέμπτος γιος του δικαστικού και μετέπειτα πρωθυπουργού Στέφανου Δραγούμη και της Ελισάβετ Κοντογιαννάκη. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και το 1897 κατατάχτηκε εθελοντής στον άτυχο για τα ελληνικά όπλα ελληνοτουρκικό πόλεμο.

Το 1899 εισήλθε στο διπλωματικό σώμα και το 1902 τοποθετήθηκε ως υποπρόξενος στο Γενικό Προξενείο του Μοναστηρίου. Από τη θέση αυτή και με τη συνεργασία του πατέρα του και του γαμπρού του Παύλου Μελά εργάστηκε επίμονα για την οργάνωση των ορθοδόξων κοινοτήτων της Μακεδονίας κατά των Βούλγαρων σχισματικών, γνωστών και ως κομιτατζήδων.

Τα επόμενα χρόνια υπηρέτησε ως πρόξενος στις Σέρρες (1903), στον Πύργο Βουλγαρίας, στη Φιλιππούπολη (1904), στην Αλεξανδρούπολη (τότε Δεδέαγατς) και στην Αλεξάνδρεια, όπου γνώρισε τους δύο έρωτες της ζωής του: την Πηνελόπη Δέλτα και τη Μαρίκα Κοτοπούλη. Το 1907 τοποθετήθηκε στο προξενείο της Κωνσταντινούπολης με τον βαθμό του γραμματέα. Η παραμονή του εκεί συνέπεσε με την Επανάσταση των Νεοτούρκων.

Οι επαγγελίες των επαναστατών «περί ισοπολιτείας των διαφόρων εθνοτήτων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία» φάνηκαν να δικαιώνουν ορισμένες απόψεις του, που θεωρούσαν ότι η λύση του ελληνικού ζητήματος θα μπορούσε να αναζητηθεί όχι με την ενσωμάτωση των αλύτρωτων πατρίδων στο Ελληνικό Κράτος, αλλά με τη «δημιουργία των συνθηκών που θα επέτρεπαν την ελεύθερη οικονομική, πολιτική και πολιτισμική ανάπτυξη των Ελλήνων στην ανατολική τους κοιτίδα». Ο Δραγούμης πίστευε στην ελληνοτουρκική συνεννόηση και φοβόταν τον από βορρά σλαβικό κίνδυνο.

Από το 1909 υπηρέτησε διαδοχικά στις πρεσβείες της Ρώμης και Λονδίνου, αναμίχθηκε στο Επαναστατικό Κίνημα του Γουδή (1909), ενώ το 1911 οργάνωσε στην Πάτμο συνέδριο για την ενσωμάτωση των Δωδεκανήσων στην Ελλάδα. Κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων υπηρέτησε στο επιτελείο του Αρχιστρατήγου Διαδόχου Κωνσταντίνου και τον Οκτώβριο του 1912 διαπραγματεύτηκε με τους Τούρκους την παράδοση της Θεσσαλονίκης.

Στη συνέχεια διορίσθηκε διαδοχικά επιτετραμμένος στις πρεσβείες της Πετρούπολης, της Βιέννης, του Βερολίνου και το 1914 πρεσβευτής στην Πετρούπολη. Οι συχνές μεταθέσεις όλα αυτά τα χρόνια οφείλονταν στην άκαμπτη στάση του στα ευαίσθητα εθνικά θέματα και στις απρόβλεπτες πρωτοβουλίες που ανέπτυσσε.

Τον Μάιο του 1915 παραιτήθηκε από τη διπλωματική υπηρεσία για να πολιτευθεί. Πήρε μέρος στις εκλογές της 31ης Μαΐου και εκλέχθηκε ανεξάρτητος βουλευτής Φλώρινας. Υποστηρικτής αρχικά του Ελευθέριου Βενιζέλου ήλθε σε ρήξη μαζί του, καθώς διέκρινε σημάδια αυταρχισμού και εθνικής υποτέλειας στην πολιτική του. Ο αντιβενιζελισμός του Δραγούμη δεν προερχόταν από κάποια τυφλή πίστη στη Μοναρχία, αλλά αντίθετα από την πίστη στην εθνική αυτοδιάθεση. Τον Ιανουάριο του 1916 εξέδωσε το περιοδικό Πολιτική Επιθεώρησις, που συμμεριζόταν τις επιλογές της αντιβενιζελικής παράταξης.

Μετά την επιτυχία του βενιζελικού κινήματος το 1917 εξορίσθηκε με άλλους αντιβενιζελικούς πολιτικούς στην Κορσική, όπου παρέμεινε μέχρι το τέλος του πολέμου (1918). Επανήλθε στην Ελλάδα για να εξοριστεί αυτή τη φορά στη Σκόπελο. Απελευθερώθηκε στα τέλη του 1919 και ανέπτυξε δράση υπέρ της «Ηνωμένης Αντιπολιτεύσεως», η οποία συσπείρωνε τους αντιβενιζελικούς. Ο Ίων Δραγούμης ήταν ένας από τους ηγέτες της, καθώς ξεχώριζε τόσο για τις πολιτικές και διπλωματικές του ικανότητες, όσο και για την πνευματικότητα και την αγνή φιλοπατρία του.

Την επομένη της απόπειρας δολοφονίας του Ελευθερίου Βενιζέλου στο Παρίσι (30 Ιουλίου 1920), ο Ίων Δραγούμης δολοφονήθηκε από βενιζελικούς αξιωματικούς στη διασταύρωση των οδών Βασιλίσσης Σοφίας (τότε Κηφισίας) και Παπαδιαμαντοπούλου. Η άσκοπη και άδικη δολοφονία του συγκίνησε το Πανελλήνιο και τον πολιτικό κόσμο. Ο Κωστής Παλαμάς από τις στήλες της Καθημερινής του αφιέρωσε τη Νεκρική Ωδή:

Λευκή ας βαλθεί όπου έπεσες, Κολώνα

(Πώς έπεσες, γραφή να μη το λέη)

Λευκή με της Πατρίδας την εικόνα

Μόνο εκείνη ταιριάζει να σε κλαίη,

Βουβή, μαρμαρωμένη να σε κλαίη!

Το συγγραφικό του έργο, αποτελούμενο από πολιτικές μελέτες, άρθρα κοινωνικού προβληματισμού και λογοτεχνήματα, συντονίζεται με την εθνική και πολιτική του δράση. Υπήρξε από τους πρωτεργάτες του δημοτικισμού στην Ελλάδα και συχνά υπέγραφε με το ψευδώνυμο Ίδας. Το πολιτικό του μανιφέστο εμπεριέχεται στο κείμενα Ελληνικός Πολιτισμός (1914) και Μονοπάτι, στο οποίο αναλύει τους σκοπούς της ύπαρξης του ελληνικού έθνους και το περιεχόμενο της εθνικής ιδεολογίας. Ο Ίων Δραγούμης πίστευε βαθιά στην κοινοτική ιδέα και όχι στην αυταπάτη της δημοκρατίας, που μας «σαπίζει», όπως έλεγε.

Ρήσεις Δραγούμη

  • «Θέλω να είμαι ωραίο δείγμα Έλληνος. Να σκοπός μιας ζωής!»
  • «Να ξέρετε πως αν σώσουμε τη Μακεδονία, η Μακεδονία θα μας σώσει… Αν τρέξουμε να σώσουμε τη Μακεδονία, εμείς θα σωθούμε…»
  • «Δεν ξέρω αν είμαστε καθαροί απόγονοι των αρχαίων. Είτε καθαροί, είτε κι ανακατωμένοι, μιλούμε όμως γλώσσα ελληνική».
  • «Ξεσκέπασε τη δημοτική παράδοση και πρόσωπο με πρόσωπο θα αντικρίσεις γυμνή την ψυχή σου».
  • «Εκείνο που με συνδέει μ' έναν τόπο δεν είναι το καλοκαίρι, είναι ο χειμώνας, και με τους ανθρώπους, οι λύπες της αγάπης».
  • «Η φρονιμάδα είναι τυφλή. Η τρέλα έχει μάτια και βλέπει».

Επιλεγμένη Εργογραφία

  • «10 άρθρα στο ΝΟΥΜΑ» («Ρηγόπουλος»)
  • «Ελληνικός Πολιτισμός» («Ευθύνη»)
  • «Μονοπάτι» («Νέα Θέσις»)
  • «Σαμοθράκη» («Ρηγόπουλος»)
  • «Μαρτύρων και ηρώων αίμα» («Ρηγόπουλος»)
  • «Πολιτικά Κείμενα» («Δωδώνη»)
  • «Φύλλα Ημερολογίου 1895 - 1920» («Ερμής»)

 

 

Σε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συζήτηση, αναφορικά με τον εθνικιστικό χώρο. Καλεσμένος του Τάσου Συμιγδαλά στην εκπομπή "Σχολιάζοντας την επικαιρότητα", ο συναγωνιστής μας Σ. Δεβελέκος.

 

 

45 χρόνια κλείνουμε με την αδερφή Κύπρο διχοτομημενη. Με τους κατακτητές τούρκους να πατάνε στα άγια χώματα της πατρίδας μας.

 

Χιλιάδες οι νεκροί, εκατοντάδες οι αγνοούμενοι της κυπριακής τραγωδίας. Η χώρα παραμένει διαιρεμένη. Οι μέχρι σήμερα προσπάθειες για επανένωσή της σε μια δικοινοτική διζωνική ομοσπονδία δεν έχουν καταλήξει ακόμα, λόγω των απαράδεκτων τουρκικών αξιώσεων.

Σήμερα, σε όλες τις πόλεις της ελεύθερης Κύπρου διοργανώνονται εκδηλώσεις μνήμης και τιμής για τους πεσόντες και δεήσεις για διακρίβωση της τύχης των αγνοουμένων της κυπριακής τραγωδίας. 

Ενώ καταντήσαμε, οι ‘φίλοι’ μας βορειομακεδονές (αποτέλεσμα της δημοκρατίας και του Τσίπρα) να παρευρίσκονται στις εκδηλώσεις των κατακτητών. Τόσο σύμμαχοι μας είναι!

Αλλά οι εθνικιστές ούτε συμμάχους ψάχνουν στους σλάβους, ούτε αυταπάτες έχουν. Θα έρθει η ώρα, που ο εθνικισμός θα κυριαρχήσει, και τότε θα είναι θέμα χρόνου η Κύπρος να πάψει να είναι σκλαβωμένη…Και θα είναι μόνο η αρχή.

Ιστορικό:

Στις 19 Ιουλίου ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος ΙΙΙ εκφώνησε ομιλία ενώπιον του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, όπου χαρακτήρισε το πραξικόπημα ως εισβολή της Χούντας στην Κύπρο και κατάλυση της ανεξαρτησίας της, ενώ ταυτόχρονα κάλεσε το Συμβούλιο Ασφαλείας να παρέμβει με όλα τα πρόσφορα μέσα για την αποκατάσταση της δημοκρατίας.

Ο Τούρκος Πρωθυπουργός, Μπουλέντ Ετζεβίτ, άρπαξε την ευκαιρία που επιζητούσε η Αγκυρα από πολύ καιρό και ισχυριζόμενος ότι δεν επρόκειτο για εισβολή, αλλά για «ειρηνική επέμβαση», με σκοπό την επαναφορά της συνταγματικής τάξης στην Κύπρο, που είχε καταλυθεί από το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου, εισέβαλε μια μέρα μετά, στις 20 Ιουλίου 1974.

 

Με την κωδική ονομασία «Αττίλας» η τουρκική εισβολή ξεκίνησε στις 0530 στις 20 Ιουλίου 1974, με αποβατικές και αεροπορικές επιχειρήσεις. Οι αλεξιπτωτιστές έπεφταν μαζικά ενώ δυνάμεις πεζικού της Τουρκίας αποβιβάζονταν στις παραλίες της Κερύνειας. Συμμετείχαν συνολικά γύρω στους 40.000 άνδρες υπό τη διοίκηση του αντιστρατήγου Νουρετίν Ερσίν.

Η «κυβέρνηση» των πραξικοπηματιών του Νίκου Σαμψών παραιτήθηκε υπό το βάρος των εξελίξεων στις 23 Ιουλίου 1974.

Στη Γενεύη άρχισαν πυρετώδεις διαβουλεύσεις για την εξεύρεση ειρηνικής λύσης υπό την αιγίδα του Βρετανού Υπουργού Εξωτερικών Τζον Κάλαχαν. Η ελληνοκυπριακή πλευρά, εκπροσωπούμενη από τον Γλαύκο Κληρίδη, αξίωσε για πρώτη φορά μετά το 1963 εφαρμογή των Συνθηκών Ζυρίχης-Λονδίνου και του Κυπριακού Συντάγματος. Η Τουρκία αρνήθηκε και προέβαλε το πάγιο αίτημά της για γεωγραφικό χωρισμό του νησιού.

Ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών Τουράν Γκιουνές αντιπρότεινε σχέδιο, σύμφωνα με το οποίο η Κυπριακή Δημοκρατία θα ήταν δικοινοτικό ομοσπονδιακό κράτος πολλών καντονιών, στο οποίο οι Τουρκοκύπριοι θα έλεγχαν το 34% περίπου του νησιού. Ο Κληρίδης ζήτησε αναβολή 36 ή 48 ωρών, για να συμβουλευτεί το Υπουργικό Συμβούλιο. Οι Τούρκοι απέρριψαν το αίτημά του.

Ενόσω διαρκούσαν οι διπλωματικές ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις στη Γενεύη δεν φαινόταν να επιτυγχάνεται αίσια έκβαση και η Τουρκία, αφού πρώτα στις 3:30 τα ξημερώματα της 14 Αυγούστου του 1974 απέσυρε την αντιπροσωπεία της, σε λιγότερο από 1 1/2 ώρα μετά (4:35 π.μ. της ίδιας ημέρας) προχώρησε και στο δεύτερο κύμα εισβολής υπό την κωδική ονομασία "Αττίλας 2» με την κατάληψη της Μόρφου, της Αμμοχώστου και της Καρπασίας.

 

Παρά τις εκκλήσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ [Ψήφισμα 353 (1974)] και τη γρήγορη αποκατάσταση της συνταγματικής τάξης στο νησί, η Τουρκία κατέλαβε το 36,2 τοις εκατό της εδαφικής επικράτειας της Κυπριακής Δημοκρατίας και εκτόπισε βίαια περίπου 200.000 Ελληνοκυπρίους από τις εστίες τους. Άλλοι 20.000 Ελληνοκύπριοι, οι οποίοι παρέμειναν στις κατεχόμενες περιοχές, εξαναγκάστηκαν και αυτοί τελικά να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και να αναζητήσουν καταφύγιο στις ελεγχόμενες από την κυπριακή Κυβέρνηση περιοχές. Μέχρι τον Απρίλιο 2013 λιγότεροι από 328 εγκλωβισμένοι Ελληνοκύπριοι και 109 Μαρωνίτες παρέμεναν στις κατεχόμενες περιοχές.

 

Η Τουρκία μέχρι και σήμερα στερεί από τους εκτοπισμένους Ελληνοκυπρίους το δικαίωμα να επιστρέψουν στα σπίτια και τις περιουσίες τους. Το γεγονός αυτό έχει δώσει αφορμή για προσφυγές στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το οποίο έχει εκδώσει σημαντικές αποφάσεις για τις παραβιάσεις της Ευρωπαϊκής Σύμβασης από την πλευρά της Τουρκίας.

 

Πέραν της οικονομικής καταστροφής, αποτέλεσμα της τουρκικής εισβολής και τη βίαιης μετακίνησης πληθυσμού, περισσότερα από 3.000 άτομα σκοτώθηκαν ενώ μέχρι τα τέλη Ιουνίου 2018, εξακολουθούν να αγνοούνται από τις διακοινοτικές μάχες του 1963 – ’64 και την τουρκική εισβολή του 1974, 846 Ε/Κ και 271 Τ/Κ.

Ο Μακάριος επέστρεψε στην Κύπρο το Δεκέμβριο του 1974.

Η Κύπρος, σήμερα μέλος της ΕΕ, παραμένει διαιρεμένη. Οι συνεχείς προσπάθειες, υπό την αιγίδα των ΗΕ, για εξεύρεση μιας βιώσιμης και λειτουργικής λύσης, δικοινοτικής διζωνικής ομοσπονδίας, δεν έχουν ακόμα αποδώσει καρπούς, λόγω της επιμονής της τουρκικής πλευράς να διατηρήσει τα επεμβατικά της δικαιώματα, τις αναχρονιστικές εγγυήσεις και να διασφαλίσει την παρουσία τουρκικού στρατού στο νησί.

Το Kafr Qaddum είναι ένα χωριό λίγα χιλιόμετρα από την πόλη της Νάμπλους στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη της Παλαιστίνης.

Επί 9 χρόνια οι κάτοικοι του διαδηλώνουν εναντίον της θηριώδους επέκτασης γειτονικού παράνομου ισραηλινού εποικισμού και το κλείσιμο του δρόμου τους προς την Νάμπλους.  Χθες στην διαδήλωση ισραηλινός κατοχικός στρατιώτης πυροβόλησε στο κεφάλι τον δεκάχρονο Abdulrahman Yasser Shtaiwi που δίνει μάχη για την ζωή του στο νοσοκομείο της Νάμπλους. 

Η μαγνητική τομογραφία έδειξε πάνω από 70 θραύσματα σφηνωμένα στον εγκέφαλο του παιδιού. Η εγχείρηση κράτησε 3,5 ώρες με εντελώς αβέβαια αποτελέσματα.  Οι ισραηλινές κατοχικές αρχές αρνούνται ότι πυροβόλησαν με αληθινά πυρά κάνοντας λόγο για πλαστικές σφαίρες που δεν μπορούν να εισχωρήσουν στο κορμί.

Ο νευροχειρούργος που εγχείρησε το παιδάκι απορρίπτει τους ισχυρισμούς τους δείχνοντας στον τύπο τις μαγνητικές…

1Ο Σωτήρης Δεβελέκος είναι γνωστός στον «εθνικιστικό χώρο» για την πολύχρονη δράση και παρουσία του. Υπήρξε κορυφαίο στέλεχος της «Χρυσής Αυγής» ενώ πριν λίγο καιρό αποφάσισε να αποχωρήσει από το κόμμα του Μιχαλολιάκου και να ιδρύσει μαζί με άλλους ανένταχτους συναγωνιστές την κίνηση «Εθνική Κοινωνική Δράση». Το τελευταίο διάστημα εμφανίζεται και σε εκπομπές στο διαδίκτυο όπου και αναπτύσσει τις θέσεις και τις απόψεις του σχετικά με διάφορα εθνικά και κοινωνικά ζητήματα.

Ο πίνακας του Ισπανού ζωγράφου Φρανκίθκο Κόγια . Απεικονίζει τον ελληνικό μύθο σύμφωνα με τον οποίο ο Τιτάνας Κρόνος, φοβούμενος ότι τα παιδιά του θα τον ανέτρεπαν παίρνοντας αυτά την εξουσία, τα έτρωγε αμέσως μετά τη γέννησή τους. 

Έτσι λοιπόν είχε για πολλά χρόνια και η πραγματικότητα του Εθνικισμού στην Ελλάδα. Πολλά αξιόλογα τέκνα, που ήταν το μέλλον του Εθνικισμού και της Πατρίδας, γινόντουσαν βορά από έναν άλλο “Κρόνο” που φοβόταν να μην χάσει τα προνόμια της εξουσίας αυτός και η οικογένεια του. Εκατοντάδες τα θύματα ανά τα χρόνια, με μεγαλύτερο θύμα όλων όμως την Ιδέα και την Πατρίδα μας. 

Όσοι είχαν δύο μάτια έπρεπε να γίνουν βορρά, αφού πρώτα είχαν χρησιμοποιηθεί πλήρως για τα σχέδια του “Κρόνου” και της φαμίλιας του. Έπρεπε να μένουν μόνο οι τυφλοί στο βασίλειο του ώστε να μπορούν οι μονόφθαλμοι κόλακες να βασιλεύουν. Και έτσι έγινε. 

Μέχρι που το βασίλειο καταστράφηκε από την αδηφαγία, την απληστία και επειδή όσο πλησίαζε η ώρα αποχώρησης του “Κρόνου” από την καρέκλα της εξουσίας, εκείνος έτρωγε ακόμα περισσότερο τα παιδιά του. 

Το χθεσινό αποτέλεσμα των εκλογών δεν είναι η τιμωρία του “Κρόνου” από το σύστημα, δεν είναι ήρθε η τιμωρία αυτή, από τους εχθρούς του Εθνικισμού αλλά από τους προστάτες του. Η χθεσινή τιμωρία του “Κρόνου” και της αυλής του ήρθε από τα παιδιά του Εθνικισμού που έτρωγε αχόρταγα τόσα χρόνια και η Νέμεσις που έρχεται είναι απο ζώντες και Νεκρούς.

Παρακολουθήστε την εκπομπή "Σχολιάζοντας την επικαιρότητα" με καλεσμένο τον συναγωνιστή Σωτήρη Δεβελέκο. Σε μια ακόμα εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συζήτηση!

Σελίδα 1 από 15
Ad Sidebar
© 2018-2019 News All Rights Reserved. Designed By CS